WhatsApp konuşmalarını, özellikle konuşmanın diğer tarafının rızası olmadan üçüncü kişilere göndermek veya sosyal medyada paylaşmak, olayın özelliklerine göre suç oluşturabilir. Bununla birlikte her paylaşım otomatik olarak suç sayılmaz. Paylaşımın kime yapıldığı, içeriğin niteliği, paylaşımın aleni olup olmadığı, rıza bulunup bulunmadığı ve eylemin hukuka uygun bir amaca dayanıp dayanmadığı birlikte değerlendirilir.

Aleni paylaşım ve haberleşmenin gizliliği

Türk Ceza Kanunu’nun 132. maddesi, kişiler arasındaki haberleşmenin gizliliğini korur. Kişinin kendisiyle yapılan yazışmayı, diğer tarafın rızası olmadan hukuka aykırı biçimde kamuya açık olarak paylaşması, özellikle sosyal medya hesabında yayımlaması, haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu gündeme getirebilir. TCK m. 132/3 hükmü şöyledir: Kendisiyle yapılan haberleşmelerin içeriğini diğer tarafın rızası olmaksızın hukuka aykırı olarak alenen ifşa eden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. (Ek cümle: 2/7/2012-6352/79 md.) İfşa edilen bu verilerin basın ve yayın yoluyla yayımlanması halinde de aynı cezaya hükmolunur.

Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2019/971, K. 2020/214, T. 08.01.2020 kararında, özel mesajların belirsiz sayıdaki kişilerin okuyabileceği şekilde sosyal medya hesabında paylaşılmasını TCK m. 132/3 kapsamında değerlendirmiştir. Kararda şu ifadeye yer verilmiştir: Sanık...’nin, mağdur... tarafından twitter hesabına gönderilen mesajları, aynı sitede, belirsiz sayıdaki birden fazla kişinin okuyup, öğrenebileceği şekilde paylaşarak, kendisiyle yapılan haberleşmelerin içeriğini mağdurun rızası olmaksızın alenen ifşa etmesi ve yayımlaması biçiminde sübut bulan eyleminin, TCK'nın 132/3. madde ve fıkrasında tanımlanan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğuna dair yerel mahkemenin kabulünde bir isabe…

Üçüncü kişiye gönderme

Mesajların sosyal medyada herkese açık biçimde paylaşılması ile yalnızca belirli bir üçüncü kişiye gönderilmesi aynı hukuki değerlendirmeye tabi olmayabilir. Haberleşmenin tarafı olmayan yetkisiz bir kişiye, rıza olmadan mesaj ekran görüntüsü veya yazışma içeriği gönderilmesi TCK m. 132/2 kapsamında değerlendirilebilir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/4360, K. 2026/1450, T. 16.02.2026 kararında, haberleşmenin tarafı olan kişinin yetkisiz üçüncü kişi sayılamayacağını; buna karşılık yazışma içeriğinin yetkisiz başka bir kişiye gönderilmesinin ayrıca değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.

Bir yazışmanın dava veya şikayet dosyasına delil olarak sunulmak istenmesi, içeriğin sınırsız biçimde paylaşılmasına izin vermez. Delilin elde edilmesi ve sunulması bakımından zorunluluk bulunup bulunmadığı, paylaşımın yalnızca ilgili makama yapılıp yapılmadığı ve daha geniş bir çevreye yayılıp yayılmadığı önem taşır.

Özel hayat ve kişisel veriler bakımından değerlendirme

WhatsApp konuşmasının içeriğinde kişinin özel hayatına ilişkin görüntü, ses veya bilgiler bulunuyorsa TCK m. 134 kapsamında özel hayatın gizliliğinin ihlali de gündeme gelebilir. Mesajlarda kimlik, iletişim, sağlık, aile veya başka kişisel bilgiler yer alıyorsa ve bu veriler hukuka aykırı biçimde başkasına veriliyor ya da yayılıyorsa TCK m. 136 bakımından ayrıca değerlendirme yapılabilir. Bu nedenle suçun hukuki niteliği, yalnızca “WhatsApp mesajı” denilerek değil, içeriğin ve paylaşma biçiminin somut özelliklerine göre belirlenir.

Sonuç

WhatsApp konuşmalarını paylaşmadan önce karşı tarafın rızası, paylaşımın zorunlu olup olmadığı, paylaşılacak kişinin yetkisi ve içeriğin özel hayat ya da kişisel veri niteliği değerlendirilmelidir. Paylaşım nedeniyle mağdur olduğunu düşünen kişi; ekran görüntülerini, paylaşımın ulaştığı kişileri, bağlantıları ve tarih bilgilerini koruyarak hukuki başvuru seçenekleri bakımından bir avukata danışmalıdır.